تقدیم به تمامی پدرانی که 

" نمی توانم" را زیاد در چشمش دیدیم ولی هرگز از زبانش نشنیدیم

بخصوص پدر خودم که 29 ساله که دلم براش خیلی خیلی تنگ شده روحش شاد و یادش همیشه در دلم زنده است .پدراز تو یاد گرفتم که چطور با ناملایمات بسازم و چگونه زندگی کنم .

پدر ای چراغ خونه! مرد دریا، مرد بارون

 

با تو زندگی یه باغه، بی تو سرده مثل زندون

 

هر چی دارم از تو دارم ، تو بهار آرزوها

 

هنوزم اگه نگیری، دستامو می افتم از پا

 

پدرم روزت مبارک

+ نوشته شده در  جمعه سوم خرداد ۱۳۹۲ساعت 8:55  توسط فاطمه عباداللهی  |