توی وجود هر بشری هم فرشته خوابیده هم دیو ،  همه آدمها یک هیولا درونشون دارند . بستگی به این داره که ما در چه محیطی غذا می خوریم. من معتقدم چیزی را که به شدت با آن مبارزه می کنیم ، خودمان گرفتارش هستیم . آدمیزاد پوست و گوشت و استخوانه ، هملت نیست که بتواند آنهمه عشق را حمل کند . برای همین هم هست که دلمان می گوید حریمی داشته باشیم که دیگران نتوانند به آن دسترسی داشته باشند ولی بعضی وقتها هم زیاد برای خودمان حریم خصوصی درست کردن خوب نیست .

احیاناً حریم خصوصی آدمی درونش هست اگر در زندگی خودمان ، اگر در موبالمان ، اگرتوی بلوتوث و..... حاضریم به خاطر حال خودمان پاکش کنیم ، بشکنیمش و از زندگی خودمان دورش کنیم .

 تا بعضی آدمها  که می خواهند از پنجره به حریم خصوصی ما وارد بشوند ، نتوانند .

کسی که تمام تفریحش ، وارد شدن به حریم خصوصی دیگران می شود ، این آدم ریشه اش ، آدمی است که به قول افلاطون "اگر ما از درون آدمها خبر داشتیم همه را می بخشیدیم ."

به خودمان اجازه ندهيم بيش از حد و حدودمان علي رغم ميل و رغبت اطرافيان‌مان، وارد عرصه‌ي خصوصي و حريم ديگران شويم! اين هنر نيست، زرنگي نيست، رفتار غير متمدنانه است!

یاد فرمایش رسول اکرم افتادم" اگر شب کسی را دیدی از میخانه خارج شد ، صبح با انگشت نشانش نده ."

عجب جمله معنا داری !!! کاش می توانستیم به آن عمل کنیم ولی حیف و صد البته حیف . بعضی اوقات بازگشتمون به انسانیت خیلی سخت می شود .

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه بیست و ششم آبان ۱۳۹۱ساعت 21:50  توسط فاطمه عباداللهی  |